Marina quier escapar de Perendi. L’ansia d’esperiences de la mocedá, el brillu del gran mundu y un futuru idealizáu d’ésitos profesionales llámenla alantrones, embúrrienla pa dexar atrás el valle natal. Pero, enantes de marchar, tien que buscar, xusto en Perendi, la materia pal trabayu d’investigación que-y facilite acceder a una plaza d’investigadora asociada na Universidá de Wisconsin: la obra pictórica d’un estrambóticu artista siriu inmigráu nel conceyu, dotáu del don de la profecía pictórica y augur de defunciones y catástrofes.  Por embargu, pa conseguir los cuadros tien que s´enfrentar a les resistencies de la madre, el pragmatismu chatu de Paulino´l quiosqueru y la rocea del cura párroco, Anxel Madera. Pelos cuadros d’Ahmad Rami desfila una sociedá semirrural decadente, trasuntu de l’asturiana, que, como caún de los sos componentes, muerre d’una manera tan irremediable como ridícula.